Verhalen van kinderen

"Ik woon nu vier jaar in groep 'peledziukai'. Het is hier leuk en ik voel mij hier veilig. Ik ben blij met mijn verzorgster Jadvyga, ze is aardig, jong en mooi. Ze feliciteert mij altijd met mijn verjaardag. Soms vraagt ze me wel eens op visite. Ik hou van mijn verzorgsters en de directrice. Bedankt."

Liuda, 16 jaar

"Ik heb veel vriendjes. Ze helpen mij als ik het moeilijk heb. Soms houden we een disco in het tehuis, dat is erg leuk. Maar het leukste is als de Nederlanders komen met cadeau's die wij allemaal mogen uitpakken."

Zita, 14 jaar

"Ik vind het leuk om in ons weeshuis te wonen. Hier hebben wij veel activiteiten. Ik hou van schilderen, spelen en computeren. Ik en Rolandas hebben een portemonnee gevonden en als bedankje kregen wij geld."

Sandrius, 14 jaar

"Ik hou van handwerken samen met mijn verzorgster Ina. Van haar heb ik leren haken en naaien. Ook houd ik van stijldansen."

Simona, 13 jaar

"Ik hou van schilderen samen met mijn verzorgster Vandute."

Laura, 11 jaar

"Ik wil altijd spelen met mijn verzorgsters Reginute, Vandute en Stasyte. Onze groep heeft veel speelgoed en dat vind ik heel leuk."

Audrius, 10 jaar

"Ik vind het heel leuk om hier te wonen. Ik kwam hier toen ik nog heel klein was. Onze verzorgsters zijn lief, zij hebben mij grootgebracht. ik ben ze erg dankbaar. Ik hou van zingen samen met mijn verzorgster Henrika. Ze is heel erg lief. De liefste verzorgster is Rene, ik zie haar als mijn moeder."

Rosita, 17 jaar

"Ik vind het leuk hoe onze verzorgsters met ons omgaan. Ik ben heel blij met Joke en Hans. Ik bedank de directrice Marija en adjunct-directrice Maryte."

Romena, 14 jaar

"Ik voel mij goed hier, ik wil hier nooit meer weg. Hier voel ik mij thuis. Als ik groot ben zal ik eens op visite komen."

Inga, 13 jaar

"Voor het eerst in mijn leven zag ik de goede kant van het leven. Ik was daardoor erg verrast. Ik dacht dat dat alleen in sprookjes voorkwam. voordat ik hier kwam geloofde ik niet meer in het leven, niets was goed. Ik was ongelukkig en ik was slecht in de omgang omdat niemand mij iets leerde. Hier is het anders, hier leerde ik met andere ogen naar het leven te kijken en het belangrijkste: ik leerde om eerlijk te zijn.

Ik geloofde nooit in moederliefde omdat ik dat nooit gehad heb, totdat adjunct-directrice Maryte mij anders leerde. Zij leerde mij veel, ik was gelukkig en ik voelde voor het eerst liefde. Voor het eerst in mijn leven werd ik gefeliciteerd met mijn verjaardag.

Mijn ene jaar in dit tehuis heeft mijn leven voorgoed veranderd en ik zal dat nooit vergeten. Ik ben iederen dankbaar voor wat ze mij geleerd hebben en voor wat ze voor mij hebben gedaan."

Jolita, 19 jaar

"Ik ben hier op visite. Ik heb iedereen hier gemist. Twee dagen geleden ben ik teruggekomen uit Engeland. Hoet gaat het met jullie? Het tehuis is erg mooi geworden, er is heel veel veranderd. Ik weet dat ik soms heel moeilijk was, men had veel geduld voor mij nodig. Ik heb veel geleerd nu. Ik zal hier altijd op visite blijven komen."

Jurgita, 21 jaar

"Ik heb hier een jaar gewoond. Ik woonde hier omdat mijn moeder niet voor ons zorgde. Ze hield niet van ons en deed ons pijn. Wij moesten van haar op straat om geld bedelen. De kinderbescherming bracht mij daarom naar dit tehuis. Directrice Marija zette mijn groep vier.

De eerste dagen waren erg moeilijk voor mij, ik was bang, verdrietig en ik voelde mij niet op mijn gemak. Ik voelde mij zo omdat ik dacht dat iedereen mij zou uitlachen en pijn doen, maar dat was niet het geval. Iedereen die ik hier leerde kennen was erg aardig en zorgde goed voor mij. Ik leerde van alles en raakte bevriend met andere kinderen uit mijn groep.

In groep vier had ik het naar mijn zin. Ik voelde mij veilig, ik werd geliefd en men zorgde goed voor mij en ik had elke dag eten. Het eten hier is goed, vooral het verse brood is zo lekker dat ik mijn vingers er bij op eet! Ik had mijn eigen bed met mijn eigen sneeuwwitte beddengoed. Het beddengoed rook altijd lekker fris.

Ik kon mij niet voorstellen dat zo'n leven bestond!

Anoniem